Face A
Didascalies 2 18'00
La générale jouée devant Brunhild le 24.10.08
Face B
Didascalies 2 19'17
La création mondiale posthume du 25.10.08
Jean-Philippe Collard-Neven / piano
Claude Berset / piano
Vincent Royer / alto
Didascalies 2
Didascalies 2 ne doit pas être confondue avec Didascalies déjà éditée il y a trois ans chez Sub Rosa - il s'agit d'une autre composition inédite enregistrée pour la première fois. Cette production sortira uniquement en édition vinyle.
"L'autre jour j'ai trouvé dans un dossier de 1993 une partition pour 2 pianos qui s'appelait "revenir à la note de départ". J'ai donc décidé d'en faire une nouvelle composition sans en changer une note, d'ailleurs il y en avait très peu. Ce qui m'arrangeait bien. Alors j'ai appelé ça Didascalies 2 en souvenir de ce que j'ai fait l'année dernière: une pièce pour piano et alto qui s'appelait Didascalies tout court. Didascalies tout court se jouait sur 2 notes, une pour piano et la même pour alto et avait un caractère obsessionnel. Très très obsessioooooonnel !!!! "
Luc Ferrari 
Un anti-hommage à Luc Ferrari
Lors de sa dernière venue à La Chaux-de-Fonds, Luc Ferrari nous avait remis la partition de "Didascalies 2" demandant expressément que l'exécution de cette oeuvre soit réalisée par Claude Berset, pianiste de La Chaux-de-Fonds et Jean-Philippe Collard-Neven, pianiste bruxellois. Pour nous cela devenait incontournable: nous devions penser quelque chose autour de Luc Ferrari et présenter en création mondiale, non sans une certaine émotion, cette pièce de Luc qui est la dernière de ses oeuvres à ne pas avoir encore été jouée en public.
Incidental Music 33 courtes pièces musicales extraites de spectacles de théâtre ou de documentaire et qui trouvent ici une nouvelle vie, délivrées de leur contexte d'origine. Elles invitent notre imaginaire à leur réinventer une histoire. Musiques pour un film absent.
"Quand Jean-Philippe Collard-Neven est face à un plateau de théâtre, son regard compose. Il commence à écrire sa musique mentalement, l’oeil rivé à la lumière et vous écoute. Lui parler de votre envie sonore et musicale est une gymnastique de l’esprit qu’il conduit sans que vous vous en rendiez compte, tant son pouvoir d’écoute est fin. Il se nourrit de tout. Il absorbe le geste théâtral, le scrute, le décode et s’y infiltre, nécessaire. Tel un animal qui choisit le lieu de son nid, il est mu par un instinct de construction intime. Après avoir écouté, il sourit, mystérieux, remercie avec une élégante insistance et disparaît. Lorsqu’il revient, le prodige a lieu. J’ai eu la chance de le voir revenir ainsi… Il s’est assis au piano et à joué ce qu’il avait composé. J’ai eu d’emblée l’impression d’une adéquation entre l’acte scénique et sa composition. Un accomplissement du sens. Comme si sa partition avait toujours été là, inaudible, tissée avec celle de la scène. Dialogante. À présent qu’elle imprimait le clavier et coulait de ses doigts, j’avais l’impression de ne pas l’entendre pour la première fois. Comme s’il avait mis au monde une partition fécondée par le silence. Il réinventait la mesure du spectacle, sa pulsation, sa voix, le souffle impressionnant d’une vie supplémentaire." Pietro Pizzuti
SUB ROSA (sr276)
Stel je de grote concertzaal voor van het Koninlijk Conservatorium van Brussel. Het is nacht. De trams van de Regentschapsstraat rijden even niet meer, genoeg voor een kort dutje, juist de tijd om het Justitiepaleis te verbinden met het Koninklijk Paleis. Op de scène, aan de voet van de vermoeide Cavaillé-Coll ziet men een eik; aan zijn takken een Vuillaume contrabas met een buitengewoon patina. Zij en hij hebben zojuist Chet Baker begeleid bij zijn mooiste opnames, al dertig jaar in het vak: de jazz in persoon. Maar er is ook een pianist, achter een grote zwarte Steinway. Hij is jonger, hij behoort niet onmiddellijk tot de familie. Het zijn eerder festivals van hedendaagse muziek die hem vragen een onspeelbare sonate te spelen of een nieuw werk te creëren. Toch is deze ontmoeting niet het gevolg van het toeval of het toeval doet zijn werk goed. Zij hebben elkaar al een hele tijd geleden gevonden in een zelfde liefde voor de klank, voorrang aan de verbeelding, zin voor dialoog. En de muziek ontstaat. Van de Clan des Siciliens tot Chico Buarque of de kruising van beide: vruchten die naar het hoofd stijgen. Composities die uit het hart komen en de geest bereiken doorheen het hout, de snaren, de handen. En welke handen. Het zijn de Nuits de la Régence. Geen jazz, geen klassiek. Als de term ‘ontmoeting’ ooit een muzikale betekenis had, dan in deze nachten.
Wanneer hun eerste CD uitkomt (FUG602, Regency’s Nights), zijn Jean-Louis Rassinfosse en Jean-Philippe Collard-Neven geen onbekenden, de een in de sfeer van de jazz, de ander in die van de hedendaagse muziek. Maar hoe zou dit Objet Sonore Non Identifié (niet geïdentificeerde geluidvoorbrengende voorwerp) overkomen? In feite bereikt de kamer jazz zoals die wordt voorgesteld door één van de boeiendste contrabassisten van zijn generatie en één van de meest gevoelige pianisten van de muzikale scène, haar hoogtepunt. Want de partner van Chet Baker en de ontginner van de hedendaagse muziek vormen een duo in verstandhouding, warmte en aandacht voor de klank, dat ongekunsteld zijn emoties overbrengt. Vandaar de zeer lovende kritieken en de prijzen die de CD bij zijn verschijnen overspoelen zowel in de klassieke pers als die van de jazz. De mikro’s van de magische Jarek Frankowski neemt hen met een haast jaloerse toewijding ook in dit tweede luik op, dat een uitgezuiverd universum van de klank ontdekt, in tederheid en het geluk van een uitgewisselde verwondering of ze nu te gast zijn bij Michel Legrand, Johannes Brahms of Antonio Carlos Jobim.
De verwarring van Herr Zoebius voor strijkkwartet
1_ Inselberg de Goundam
2_ Une matrice booléenne pour le docteur Atlan (Een register voor dokter Atlan)
3_ Les étranges attracteurs du professeur Baumol (De vreemde ‘aantrekkers’ van professor Baumol)
4_ Chant magnétique (Magnetische zang)
5_ Back to the Voice voor piano
6_ Bryce voor klarinet en strijkkwartet
7_ Lettre Soufie : Z(1) (Sufi Brief: Z (1)) voor altviool, piano en electronische installatie
Jean-Luc Fafchamps (°1960), pijler van het beroemde ICTUS ensemble, waarvan hij de vaste pianist is, is ook één van de merkwaardigste hedendaagse componisten, wat talrijke internationale festivals de laatste tijd bevestigd hebben (Brussel, Parijs, Vilnius, Warschau, Boedapest…). Aanvankelijk speelt de piano een belangrijke rol in zijn werken maar daarna gaat hij op ontdekking uit in niet getemperde harmonieën en polyfone klankkleuren, die hem tot allerlei soorten formaties gebracht hebben voor kamermuziek bezetting en het symfonisch orkest. Hij werkt een uitgebreide cyclus uit -les Lettres Soufies – die een manifest blijkt voor een manier van schrijven die zowel geleerd is als meeslepend en die de complexe persoonlijkheid van deze componist-virtuoos-macroeconomist-amateur van een heldere structuur in het volle licht plaatst, niet zonder een vleug humor en ironie. Eén van de Lettres soufies is reeds opgenomen bij de groep United Instruments of Lucilin (Fuga Libera FUG501). Vertolkers van het hoogste niveau vinden zich helemaal in dit magistrale werk:het Danel kwartet, de pianist Jean-Philippe Collard-Neven, de altviolist Vincent Royer en de klarinetist Jean-Michel Charlier geven ons inderdaad de kans zijn werk op een ideale manier te benaderen. Deze CD werd gerealiseerd met de steun van de Franstalige Gemeenschap van België en van de Conseil de la Musique de la Communauté Française van België.
Luc Ferrari tegenover zijn Tautologie: twee dagen voor het einde haalt Luc Ferrari een oude partituur tevoorschijn: Tautologos III, om op te nemen in de Muse en Circuit in de zomer van 2005. De 'partituur' is in feite een verzameling van 3 regels. “De eerste regel is eenvoudig: iedere muzikant kiest een cyclus die bestaat uit een klank van een bepaalde duur met een stilte die erop volgt en herhaalt dit. De tweede regel: in de opbouw van de cycli door opeenvolgende opnames kunnen de ontmoetingen de uitvoerders ertoe aanzetten om het originele motief te veranderen. Derde regel: die is er niet.” Het geheel wordt verschillende malen achter elkaar opgenomen, in verschillende lagen en met behulp van een bandmontage met de meest gekke geluiden om de massa geproduceerd geluid van het stuk te doen aanzwellen om niets. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. De eerste laag met de eerste 21 minuten van de opname lukt wel maar voor de tweede laag hebben Luc met zijn muzikanten Jean-Philippe Collard-Neven en Vincent Royer twee dagen nodig. De derde, de kers op de taart, maken zij door met kracht een boek te sluiten en de klank te lateren wegdeemsteren; dit herhalen ze alle twee minuten en half. Een goede maand na dit experiment sterft Luc. Het was dus zijn laatste spel.
SUB ROSA (sr261)
Chase
Prepared
Jean-Philippe Collard-Neven, piano
Vincent Royer, viola
David Shea, sampler
KOPEN
The Book of Scenes is a collection of pieces for Viola and Piano. Each piece is a single scene and scored on a single page and places the players and the instrument in different situations and relationships to each other and sampled recordings of themselves as well as the electronic environment the duo perform in. Thework can be played in any order and the sequence is chosen before hand by the the players. The scenes explore solo and duo playing, and musical roles inside of shifting contexts many related to visual references, films and iconic memories. This record presents Book I the first 29 pieces performed live with some scenes constructed electronically from samples and memories of other scenes. Many of the sections are visual in nature, for example where the alto player bows his instrument while the pianist places his hands on the viola neck and chooses the notes to be played followed by the alto player placing his hands inside the piano to mute the pianist notes as well as a scene where the players are blindfolded. These scenes have been replaced by electronic manipulations of the live performance. The result is a flow of relationships and scored or scripted scenes living between the orchestration of the acoustic instruments and the electronic characters they engage with.
SUB ROSA (sr224)
Solo/duo pour piano, 2e mouvement
1. Chamber Symphony #2
2. Solo/Duo for Cello
3. Solo/Duo for Piano
4. 8 Scenes for Computer
Personnel:
Wilbert Aerts: Violin • Jean Phillipe Collard-Neven: Piano • Jean Paul Dessy: Conductor, Cello • Pierre Devos: Oboe • Louison Renault: Percussion • David Shea: Sampler, Computer • Sigrid Van den Bogaerde: Cello • Jean-Louis Votano: Clarinet
KOPEN
In the 1990s David Shea was a regular on the downtown scene working with Anthony Coleman, John Zorn, Zeena Parkins, Shelly Hirsch and many others. Since 1998 he has been living and working in Brussels collaborating with some of Belgium's finest classical musicians, and performing his exciting solo concerts. Classical Works II, his third release on Tzadik, is the definitive document of Shea's new musical direction, bold integrating sampling technology into the classical concert music tradition. The compositions here range from interactive duets for soloist and sampler to a major new piece for chamber symphony. New music from a continually fascinating musical manipulator.
TZADIK (TZ7079)
RYOJI IKEDA - Opus #1
ATAU TANAKA - DSCP
HORATIO RADULESCU - Khufu's serpent IV
DAVID SHEA - Chamber Symphony #2
JEAN-LUC FAFCHAMPS - T.
JEAN-PAUL DESSY - Fable Ineffable
KASPER T. TOEPLITZ - Biel
JEROME COMBIER - Noirs
GIOVANNI SOLLIMA - Casanova
GERARD HOURBETTE - Danses Mécaniques
JEAN-CHRISTOPHE FELDHANDLER - Elargissement de ciel
FAUSTO ROMITELLI - Flowing down the Slow
GUALTIERO DAZZI - En Bordures d'Espaces
AN EXPERIENCE… UNEXPECTED
At last, we are happy that this vast enterprise is finally released. basically, it was a challenge : ask to 13 composers around the world to create a piece for Ensemble Musiques Nouvelles – directed by Jean-Paul Dessy (but founded by Henri Pousseur in 1962). From europa, usa or japan, try to explore the compositional frame of today's creators and not only in the well-known 'comtemporary scene' but to push further the boundary and discover the unexpected result of some of the greatest names of the today's electronic world.
ART ZOYD & ENSEMBLE MUSIQUES NOUVELLES
For the realisation of this big project, many forces were necessary : two regions between two countries - Belgium and France - two ensembles - Musiques Nouvelles (20 musicians) and Art Zoyd (6 musicians) and their high-tech studios - and two years of work. the result is contained on a 3 CD box - 172 minutes of music - and a 40 pages booklet that explains you all.
NEW COMPOSITIONS AND UNPUBLISHED WORK
Opus #1 by RYOJI IKEDA is the first piece that he even wrote for non-electronic instruments - and paradoxally one of his most accomplished work. ATAU TANAKA 's composition is for chamber orchestra, theremin and infrared ! HORATIO RADULESCU, the founder of the Spectral technique of composition is, for sure, one of the greatest composers alive, this is his last Opus (#64). DAVID SHEA is well-known by his many collaborations with Sub Rosa and Tzadik. JEAN LUC FAFCHAMPS has just published his second complete cd on Sub Rosa a few months ago, JEAN-PAUL DESSY questions the mermaids's voices and KASPER T. TOEPLITZ organizes a Glenn Branca revival, JEROME COMBIER tries to impulse black light in music, GIOVANNI SOLLIMA mixes baroque chamber orchestra and techno rhythm, GERARD HOURBETTE continues Art Zoyd's expressionist legend, JEAN-CHRISTOPHE FELDHANDLER organizes a space in constant change, at the threhold of its widening, FAUSTO ROMITELLI opposes string quartet and a single mixer, and finally, GUALTIERO DAZZI creates a tragic cinematographic space…
13 compositions - 13 unpublished works and 13 ways to combine electronic music and classical instruments.
SUB ROSA (sr 192)
FOR FOUR INSTRUMENTALISTS A CAPPELLA (1985)
CD 1 49:12
CD 2 71:08
E nsemble Musiques Nouvelles
LOUISON RENAULT: percussion, electronics
JEAN-PHILIPPE COLLARD-NEVEN: keyboards, percussion, electronics
SERGE BERTOCCHI: saxophones, keyboards, electronics, percussion
JEAN-PAUL DESSY: double bass, percussion, keyboards, electronics
ALEXANDER KNAIFEL
AGNUS DEI
Man – somewhere at some time – happened to be on the edge of perishing.
His deathly calm, terror, and pain – his suffers surpassed any imaginable horizon.
Then Man died.
But does all the anguish he lived through disappear?
Do not the suffers of all people perishing or have perished somewhere in the past accumulate in our world?
Do not these suffers, continuously accumulating, determine some parameters of the world we live in?
Do not these accumulated suffers determine something essential in the soul of each of us?
For the world is one, and all of us – no matter how many of us there might be on Earth – are the links of
one chain.
These questions arise when we are concentrating on the text created by a child who witnessed how all her
relatives passed away one after another in besieged Leningrad.
Sergei Vakulenko, November 1987
On the Occasion of the First Performance of “Agnus Dei”
DIARY BY TANYA SAVICHEV
ZHENJA DIED Dec 28 at 12 30 o’clock in the morning 1941 / GRANNY DIED Jan 25
3 h in the afternoon 1942 / LJOKA DIED March 17 at 5 o’clock in the mor. 1942 /
UNCLE VASJA DIED at Apr 13 2 h night 1942 / UNCLE LJOSHA [DIED] May 10 at 4 h
in the afternoon 1942 / MAMA [DIED] at May 13 [at] 7.30 o’clock in the morning 1942
/ THE SAVICHEVS DIED / DIED ALL / LEFT ONE TANYA
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI,
DONA EIS REQUIEM SEMPITERNAM,
MISERERE NOBIS,
DONA NOBIS PACEM …
EXTRACTS FROM COMPOSER’S NOTES
… to discern the extraordinary in the ordinary…
… can this problem be the subject of art, anyway?…
… “Agnus Dei” may have been created as repentance for my nonexistent fault of being born outside Leningrad…
… inability to physically pronounce this verbal text…
… the Saviour’s descent into Hell…
… through the prism of the irrevocable and eternal beauty of the created world…
… endlessness and oneness in the manifistations of the Sound-Word mystery…
… the whole score consists of the touchings – renewing all the time, the “unique” soundings of the air…
… approaching the fullness of the Life – Moment – Vertical, Time-dissolving…
… and only quite recently have I learnt that during the first winter of the siege my grandpa Joseph Knaifel
shared in the unprecedented sacrifice of the hundreds of thousands of Leningrad citizens through his
death by starvation on January 15, 1942…
Megadisc (Ref. 7808-07)
01. Michel Fourgon: Frondaisons
02. Renaud De Putter: Lunna II
03. Denis Bosse: Lettre à Pierre Bartholomée
04. Jean-Marie Rens: Vibrations 3
05. Benoît Mernier: Fater Images
06. Hao-Fu Zhang: La terre jaune
07. Jean-Paul Dessy: Miniphony
08. Denis Pousseur: Etude Minuscule
09. Victor Kissine: Etude Automnale
10. Claude Ledoux: Punch
Op 6 december 2002, viert Musiques Nouvelles zijn 40 ste verjaardag in Brussel, in de studios van het oude NIR (Flagey - Brussel), op dezelfde plaats waar deze groep, creatief centrum voor hedendaagse muziek, officiëel ontstond. Deze lange avond biedt de gelegenheid om historische of recente werken te beluisteren van pioniers van de compositie in de Franstalige Gemeenschap van Belgiê. (Pierre Bartholomée en Henri Pousseur, stichters van Musique Nouvelle, waarbij ook Philippe Boesmans betrokken was) . Er worden tien miniaturen gecreëerd, ontsproten aan de verbeelding van tien belangrijke componisten van de Franstalige Gemeenschap van België: Denis Bosse, Renaud De Putter, Jean-Paul Dessy, Michel Fourgon, Victor Kissine, Claude Ledoux, Benoît Mernier, Denis Pousseur, Jean-Marie Rens, Hao-Fu Zhang. Deze werelden van klank, vertolkt door het Ensemble Musiques Nouvelles onder leiding van Pierre Bartholomée, is nu voor u beschikbaar zonder aanpassingen in de kracht van hun scheppende vertolking , in dialoog met het publiek. Bij wijze van epiloog bij dit veelzijdige album en als ouverture voor mogelijk volgende, hebben wij aan Todor Todoroff voorgesteld om a posteriori zijn elektronische miniatuur toe te voegen, die vertrekt van elementen van zijn interactieve installatie Mobiles Forces, die ook op deze avond voorgesteld werd. Wij kennen de muzikale aforismen van Anton Webern bij het begin van de 20ste eeuw, in feite dichter bij onze 21ste eeuw, die met zijn voortdurende zappen de zin van de haïku verloren is; wij kennen de elektro-akoestische miniaturen maar ook die tussen pop, rock, punk en free van Robert Fripp, Michael Nyman en zovele anderen die zich verzetten tegen de commerciële maaksels, bijeen gebracht door Morgan Fischer in de album "Miniatures" in het begin van de jaren 80 waar het "Commercial album" (Commerciëel Album) van de Residents, kwajongens, een tegenhanger van vormen of nog, in de jaren 90, de energetische ontladingen van John Zorn en zijn band. Maar blijkbaar stond de klassieke, hedendaagse muziek van toen niet of nauwelijks open voor de fijnzinnige genoegens van de klankmetonymie. Vanuit deze overweging en omdat zij een kaleidoskoop willen laten horen van talenten uit de brede waaier van componisten die werkzaam zijn in de Gemeenschap Wallonië-Brussel komt Musiques Nouvelles op het denkbeeld om deze miniaturen te bestellen bij hun auteurs. Deze stukken, zuinig in duur en vrijgevig in uitdrukking, bedoeling, en ingewikkelde eigenheid, ‘op maat gemaakt’ door componisten met verschillende gevoeligheid en inspriratie, zijn even zoveel kosmogonieën van het detail en onuitsprekelijke gedichten. Sometimes less is more!
Orchestre Philharmonique de Radio-France
Michaël Schonwandt: dirigent KOPEN
Benoît Mernier staat sinds enkele jaren op het voorplan waar het hedendaagse muzikale creatie betreft. En terecht. Hij verbindt de kundigheid van de ambacht-alchemist van klanken met oprechtheid en blijvende inspiratie. Men kan zijn kwaliteiten ontdekken op een CD die opgenomen werd in de Sint-Michielskathedraal van Brussel (Cyprès CYP4612), gewijd aan zijn Missa Christi Regis Gentium (Mis van Christus, Koning der Volken) voor koor en orgel en aan zijn Inventions pour orgue (Inventies voor orgel). Zijn talent komt schitterend naar voor in de weg die zijn pure muziek heeft afgelegd in de loop van zes bruisende jaren (1995-2000). Dank zij de hoogstaande vertolking is deze CD een beslissende vooruitgang in de erkenning van zijn buitengewone begaafdheid.
Cyprès (REF: CYP4613)
Strijkkwartet N 1
1. Oscillations (Schommelingen)
2. deuxième Mouvement (Tweede Beweging)
3. Réitération/Modification (Herhaling/ Aanpassing)
4. Deuxième Réitération/Boogie Woogie (Tweede herhaling)
5. Les Lettres Enlacées Il : Fragment D'Une Lettre (De verstrengelde BrievenII: Fragment van een Brief)
6. Froissements D'Ailes, Pour Flûte Solo (Gekwetste Velugels voor fluit solo)
7. Arsis Et Thésis, ou La Chanson Du Souffle, Pour Flûte Solo (Het optillen en neerzetten of Het lied van de adem voor fluit solo)
8. Les "Aragons" : A : Les Yeux D'Elsa (De ogen van Elsa) KOPEN
Michael Levinas, Musique de Chambre (Kamermuziek), Una Corda /Universal, 2000
Dit album, een aanwinst voor de Collection Accord Una Corda, is hoofdzakelijk gewijd aan de werken van Michaël Levinas ter gelegenheid van zijn verblijf in België met het Ensemble Musiques Nouvelles. De werken die in deze opname voorgesteld worden, komen voort uit een verlangen naar verandering. In de eerste werken is de compositie gericht op een stellingname tegenover een repertorium van het verleden (Arsis et Thésis, Froissement d’ailes – Gekwetste Vleugels), terwijl ze de laatste jaren een lijn volgt van groeiende abstractie in de manier van schrijven, slechts beperkt door de instrumentaal-vokale ruimte (Les « Aragons ») en gewijd aan de frontale beluistering van instrumenten die bij uitstek het publiek boeien: de strijkers. (Quatuor à cordes n01- Strijkkwartet n° 1; Les Lettres enlacées II - De verstrengelde Brieven II).
1. Royalsucker
2. White Star Line
3. In A Long Moan
4. Ballroom
5. Monster
6. Perfect Lover
7. Mingle With The Night
8. I Am The Ocean KOPEN
Twee jaar na het eponieme Welcome To The Modern Dance Hall zijn zanger-guitarist Mark Huygens en zijn band van musici- avonturiers erin geslaagd om op alle wegen hier en elders hun kleine museum neer te zetten van hybride klanken, mengsel van rock, pop, jazz en funk. Vastbesloten om het omgeploegde veld achter zich te laten van hun Belgische confraters (Deus, Zita Swoon, Soulwax…) rond Captain Beefheart en Tom Waits, werpt de groep zich zonder vangnetten in de armen van een symfonisch orkest onder leiding van Jean-Claude Dessy.
Op 26 september 2000, stelt Venus aan Renaud Lhoest voor om acht van hun liederen opnieuw te interpreteren en ze dan te spelen met de 22 muzikanten van het Ensemble Musiques Nouvelles ter gelegenheid van een uniek spektakel in het Koninklijk Circus in Brussel. Onder de titel ‘ The Man Who Was Already Dead’, geven de vier leden van Venus, altijd experimenterend en gewend aan dat soort parallelle prestaties (sommige bevoorrechten herinneren zich het stuk ‘Kiss From The Ghost’ in 1998 opgevoerd in de Hallen van Scherbeeke) een gedurfde voorstelling, die het midden houdt tussen muzikaal sprookje en theater, gekleurd door violen, cello’s, klarinetten, trombones en tuba’s. Deze live opvoering verzegelt de ontmoeting tussen Purcell en de melodieën vol emoties van Venus, een elektronische groep zonder belgomania. --Sabrina Silamo
